قائمة
المنتديات
المشاركات الجديدة
بحث بالمنتديات
أبرز الأعضاء
المحل
شرح نظام النقاط
تسجيل الدخول
تسجيل
ما الجديد
البحث
البحث
بحث بالعناوين فقط
بواسطة:
قائمة
تسجيل الدخول
تسجيل
اهلا بك في منتديات نودزاوي
إنضم الان حتي تستطيع التعليق والتفاعل مع باقي الاعضاء واكتساب الكثير من المميزات الحصرية للاعضاء منها تصفح بلا اعلانات مزعجة
تسجيل الدخول
تسجيل
مجلة نودزاوي
المنتديات
كتابات و قصص السكس العربي
قصص غير جنسية
ليلة بلا مفر ــ ثلاثة اجزاء ــ11/8/2025
تم تعطيل الجافا سكربت. للحصول على تجربة أفضل، الرجاء تمكين الجافا سكربت في المتصفح الخاص بك قبل المتابعة.
أنت تستخدم أحد المتصفحات القديمة. قد لا يتم عرض هذا الموقع أو المواقع الأخرى بشكل صحيح.
يجب عليك ترقية متصفحك أو استخدام
أحد المتصفحات البديلة
.
الرد على الموضوع
الرسالة
<blockquote data-quote="عمو أسوانيۓ" data-source="post: 739487" data-attributes="member: 141190"><p style="text-align: center"><strong><span style="font-size: 26px">ليلة بلا مفر </span></strong></p> <p style="text-align: center"><strong><span style="font-size: 26px"><span style="color: rgb(255, 255, 255)">من تأليف/</span><span style="color: rgb(250, 197, 28)">الأسوانيۓ⚔️</span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">الجزء الأول" العين الحمراء"......</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">في قرية صغيرة معزولة، محاطة بالغابات الكثيفة، كان الليل هناك له رائحة غريبة… رائحة ددمم قديم، كأن الأرض ابتلعته ولم يهضمه أبدًا.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">بيت قديم في طرف القرية، جدرانه مائلة، ونوافذه مكسورة، كان معروف عند الأهالي باسم "بيت مرجان".</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">منذ سنوات، اختفت عائلة كاملة كانت تسكنه… بلا أثر، بلا صوت، حتى الكللابب توقفت عن النباح أمامه.</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">(بداية الجرأة)</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">في مساء يوم شتوي، اجتمع خمسة شباب على سور قديم في وسط القرية، والهواء البارد يلسع وجوههم:</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• حسام: أجرأهم، أو هكذا كان يظن نفسه.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">•مريم: أخت حسام، فضولها يقتلها أكثر من أي خطر.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">•يوسف: صديقهم الهادئ، الذي دائمًا يشعر أن هناك من يراقبه.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">•هالة: تحب القصص الغريبة، وتضحك حتى في احلك المواقف.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">•كريم: لا يؤمن بالخرافات، لكنه جاء فقط ليثبت للجميع أنهم موهومون.</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">حسام: "أنا بقول ندخل بيت مرجان الليلة… ونشوف إذا الخرافات اللي بيحكوها عنه صح ولا لأ."</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• يوسف (بابتسامة باهتة): "انت عارف إن آخر واحد حاول يدخل… ما رجعش."</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• هالة: "أيوه، ده عمي بيقول كان فيه ددمم على الأرض عند الباب الصبح."</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• كريم (ساخر): "كلها إشاعات… بيت قديم وصوت الريح بيخوف العيال، بس."</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• مريم: "طب إنتوا عارفين أصل الحكاية؟"</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">جلسوا أقرب لبعض، وكأنهم بيحكوا سر:</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• حسام: "من عشر سنين، العيلة اللي كانت ساكنة هناك اختفت فجأة. مفيش جثة، مفيش أثر… بس الجيران سمعوا صريخ بالليل، وبعدها شافوا شخص واقف عند الشباك… عينه كلها حمراء."</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• يوسف: "وفيه ناس بتقول إنهم لسه جوا، بس مش بشر دلوقتي."</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">• هالة (تضحك بخوف): "يبقى أحلى حاجة ندخل نكتشف بنفسنا."</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">الطريق إلى البيت</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">وقفوا عند مدخل الطريق المؤدي للبيت، والظلام كان أعمق مما توقعوا.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">صوت الريح كان بيتسلل من بين الأشجار، وكأنه بيهمس بأسماءهم واحد واحد.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">أصوات خطواتهم على الأرض الطينية كانت تتضاعف كأن في حد ماشي وراهم، لكن كل ما يلتفتوا… مفيش.</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">حسام حاول يخفف التوتر:</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">"إيه يا جماعة، الريح بتلعب في دماغنا… يلا بينا."</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">لكن مريم لمحت من بعيد نافذة البيت… وفيها ظل واقف ثابت، بيراقبهم، وبمجرد ما غمضت عينها وفتحتها… كان اختفى.</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">(داخل الجدران الملعونة)</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">أول ما دخلوا، كان الصمت يضغط على آذانهم، حتى أنفاسهم صارت مسموعة أكثر من اللازم.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">رائحة العفن ممزوجة برائحة معدن حاد… كانت كأنها تلسع أنوفهم.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">في الممر الضيق، رأوا خطوط حمراء على الجدار، وكأن أحدهم جرّ شيئًا ثقيلًا وهو ينزف.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">يوسف همس:</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">"إحنا لازم نرجع… ده مش ددمم قديم، ريحته لسه جديدة."</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">لكن حسام ابتسم ابتسامة متكلفة وقال:</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">"دي لعبة… حد بيحاول يخوفنا."</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">مرّوا بغرفة جانبية… كانت مليانة صور قديمة لعائلة، لكن كل الصور كانت فيها الوجوه ممسوحة وكأن حد شال ملامحهم بإصبعه.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">هالة مسكت صورة كبيرة وقالت:</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">"ده أكيد حد لعب فيها…"</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">لكن الصورة بدأت تسيل بين إيديها… مش حبر، إنما سائل أحمر دافئ.</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">(المواجهة الأولى)</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">دخلوا غرفة واسعة، كان في وسطها كرسي هزّاز، يتحرك ببطء… بدون أي نسمة هواء.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">مريم اقتربت منه، ولمست ذراع الكرسي… لكن في نفس اللحظة سمعوا شهقة قوية خلفهم.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">التفتوا…</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">كان هناك رجل قصير القامة، جلده شاحب كأنه ميت، وعيناه حمراوان بالكامل، بلا بياض، وبلا جفون ترمش.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">لم يتحرك، لكنه ابتسم ابتسامة عريضة كشفت عن أسنان طويلة حادة.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">هالة بدأت تضحك بعصبية، لكنها توقفت حين لاحظت أن فم الرجل يتسع أكثر من الطبيعي… حتى تمزق الجلد عند جانبي وجهه، وبدأ الدم يسيل من ابتسامته.</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">(الكابوس يتحقق)</span></span></span></strong></p><p><strong></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">الأرض تحتهم بدأت تهتز… وظهر على الجدران أيدٍ سوداء طويلة تخرج من الظل وتمتد نحوهم.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">كريم صرخ:</span></span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">"ده مش حقيقي… ده مش حقيقي!"</span></span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">لكن حين حاول الجري، أمسكت يد سوداء بساقه… وسحبته نحو الحائط، واختفى نصف جسده داخله قبل أن يصرخ مرة أخيرة.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">يوسف وقع على الأرض وهو يحاول جرّ نفسه بعيد، لكن الأيد كانت بتقترب منه ببطء، وكأنها بتستمتع بخوفه.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">حسام مسك مريم من إيدها وصرخ:</span></span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">"على الباب! بسرعة!"</span></span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">لكن الباب اللي دخلوا منه… اختفى.</span></span></span></strong></p><p><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">قدامهم دلوقتي بس ممر طويل مظلم… وفي نهايته، نفس الرجل ذو العينين الحمراوين، واقف وبيهمس:</span></span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="font-size: 26px"><span style="font-size: 22px"><span style="color: rgb(239, 239, 239)">"دلوقتي… دوركم."......</span></span></span></strong></p><p></p><p></p><p><span style="font-size: 22px">(ياترى هيحصل مع الشباب اي🤔</span></p><p> <span style="font-size: 22px">دا إللي هنعرفه في الاجزاء الجايه مع السلامه....)</span></p><p><span style="font-size: 22px">☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️</span></p><p style="text-align: center"><strong><span style="font-size: 26px">الجزء التاني من قصة "ليلة بلا فرار"</span></strong></p> <p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(239, 239, 239)"><span style="font-size: 26px">تأليف/</span></span><span style="color: rgb(250, 197, 28)"><span style="font-size: 26px">الأسوانيۓ⚔️</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">الجزء التاني بعنوان"أصوات في العتمه"</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">– الجزء الثاني</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">كان الممر الطويل أمامهم يمتد بلا نهاية، والجدران تتحرك ببطء وكأنها تنبض مثل قلب حي.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">الرجل ذو العينين الحمراوتين اختفى فجأة، لكن صوته ظل يهمس في عقولهم:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">"كل خطوة… هتاخدك أقرب مني."</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">حسام مسك إيد مريم بقوة، وهالة كانت بتتنفس بسرعة وكأنها هتختنق.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">يوسف كان بيبص حواليه في كل اتجاه، لكنه لاحظ إن الممر نفسه بيتغيّر… الصور اللي على الجدران بدأت تتحرك.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">وجوه في الصور فتحت عيونها، وبدأت تبتسم ابتسامات باردة، وبعضها بدأ يتمتم بكلمات غير مفهومة… كلمات تقطر منها الكراهية.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">(أول اختبار)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">مرّوا على باب مفتوح نصف فتحة… مريم سمعت صوت حد بيناديها باسمها من جوه.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">• مريم (بصوت مرتعش): "سمعتوا؟"</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">• حسام: "إوعي تدخلي… مش حقيقي."</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">لكن الصوت اتكرر، المرة دي كان صوت أمهم وهي بتبكي:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">"مريم… تعالي… أنا هنا."</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">مريم اتحركت من غير ما تحس، ودخلت الغرفة.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">كان فيها سرير قديم، عليه بطانية حمراء مبللة… لما رفعتها، لقت تحتها جثة أمهم، لكن وشها كان مشوه وابتسامتها واسعة أكتر من اللازم.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">الجثة فتحت عينها فجأة وقالت:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">"رجعتيلي… هخليكي هنا للأبد."</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">حسام دخل بسرعة وشد مريم، لكن لما بصوا وراهم… السرير اختفى، والغرفة فاضية.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">(الضياع في البيت)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">حاولوا يرجعوا للممر، لكن لقوا نفسهم في صالة واسعة، الإضاءة فيها خافتة والهواء تقيل كأنه مليان غبار وشيء أعمق… كأنك بتتنفس الخوف نفسه.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">هالة فجأة قالت بصوت منخفض:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">"هو إحنا مش خمسة؟!"</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">بصوا حواليهم… يوسف اختفى.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">بدأوا يسمعوا صوته جاي من فوق:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">"هنا… ساعدوني…!!"</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">لكن لما رفعوا عيونهم للسقف، شافوه متعلق بالمقلوب، إيدين سوداء ماسكاه من رجليه، والدم بينقط من وشه على الأرض.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">في ثانية، اتسحب فجأة لجوه فتحة صغيرة في السقف، واختفى.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">(الانهيار النفسي)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">كل ما يتحركوا، المكان بيعيد تشكيل نفسه… الأبواب بتتحرك، الجدران بتقرب، الأرضية أحيانًا تبقى طرية كأنك ماشي على لحم حي.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">بدأوا يسمعوا أصوات تهمس في ودانهم، لكن الغريب إنها كانت أصواتهم هم، بتكرر كل كلمة خوف قالوها من قبل.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">كريم ( اللي المفروض مات في الجزء الأول) ظهر فجأة وسط الممر، لكن عينه كانت كلها سودة، وابتسم ابتسامة بطيئة:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">"قلتلكم… مش هتخرجوا."</span></span></strong></p> <p style="text-align: center"></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">وقبل ما يلمسهم، جسمه اتفتت قدامهم لقطع لحم صغيرة، وكل قطعة بدأت تتحرك لوحدها.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">(المواجهة مع العين الحمراء)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">أخيرًا، ضوء أحمر خافت ظهر في نهاية ممر جديد، وكأن البيت بيقودهم غصب.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">هناك، كان الرجل ذو العينين الحمراوين واقف، لكن المرة دي كان أطول، وجسمه مغطى بوشوش ناس كتير… بعضها بيتحرك وبيصرخ.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">اقترب خطوة خطوة، وكل خطوة كانت تملأ رؤوسهم بصور عن موتهم، أصوات صراخهم، وحتى إحساس البرودة لما دمهم هيتجمد.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">قال بهدوء:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">"البيت مش بيأكل أجسادكم… البيت بيأكل عقولكم."</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">وقبل ما يلمسهم، انطفأ الضوء الأحمر… والظلام ابتلع كل شيء....</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">(يا ترى إيه إللي هيحصل فيهم تاني🤔</span></span></strong></p><p> <strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 22px">دا إللي هنعرفه في الجزء الجاي سلااام....)</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="font-size: 26px">الجزء التالت والاخير من قصة "ليلة بلا فرار"</span></strong></p> <p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(239, 239, 239)"><span style="font-size: 26px">تأليف/</span></span><span style="color: rgb(250, 197, 28)"><span style="font-size: 26px">الأسوانيۓ⚔️</span></span></strong></p><p></p><p>☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️</p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">الجزء التالت بعنوان(الليله الأخيره)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">وقفنا في الجزء التاني عند ان قبل ما يلمسهم الرجل ذو العينين الحمراوين</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">انطفأ الضوء الاحمر والظلام ابتلع كل شئ، يلا بينا نكمل......</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">فتحوا عيونهم فجأة… لقوا نفسهم قاعدين على أرض باردة، وفي ضوء أحمر خفيف جاي من كل اتجاه.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">المكان مش هو البيت اللي دخلوا فيه… الأرضية كانت زي جلد مشدود، والجدران بتتحرك وتتنفس.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">صوت نبض بطيء كان بيملأ المكان، ومع كل نبضة، كانوا يحسوا ألم في راسهم وكأن حد بيضغط على مخهم.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">(اكتشاف الحقيقة)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">ظهر الرجل ذو العينين الحمراوين من الظلام، لكن المرة دي كان ضخم جدًا، ووشوش كتير بتطلع من جسمه، بعضهم كان وش يوسف وكريم… حتى ملامحهم كانت بتتحرك وتصرخ:</span></span></strong></p><p></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">"امشوا… قبل ما يبقى مصيركم زينا!"</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">حسام حاول يصرخ عليه:</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">"إنت مين؟ وعايز مننا إيه؟"</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">الرجل ابتسم، والأسنان الكثيرة في فمه انعكست عليها الإضاءة الحمراء:</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">"أنا مش اللي عايزكم… البيت هو اللي جابكم. أنا بس… صوته."</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">مريم كانت بترتجف وهي تقول:</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">"إحنا… مش في بيت، صح؟"</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">ضحك بصوت عميق:</span></span></strong></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">"إنتوا في قلبه."</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">(محاولة الهروب)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">الأرض بدأت تتحرك تحتهم، فتحت شقوق كبيرة وخرجت منها أيدٍ سوداء طويلة، تمسك فيهم وتسحبهم للأسفل.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">هالة صرخت بأعلى صوتها، لكن يدين سحبتها فجأة، وكل ما كانت تبعد، صوتها كان بيختفي لحد ما صمتت تمامًا.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">حسام شد مريم وجرى في ممر ضيق ظهر قدامه، لكنه كان يسمع خطوات تقيلة وراهم، وصوت أنفاس باردة بتقرب.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">فجأة، شاف باب خشبي صغير في آخر الممر… مسك مقبضه بكل قوته وفتحه.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">(المفاجأة الأخيرة)</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">وراء الباب، مكنش فيه مخرج… كان فيه غرفة معيشتهم في القرية، كأنهم رجعوا البيت فعلاً.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">مريم وقفت مذهولة:</span></span></strong></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">"إحنا… خرجنا؟"</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">لكن قبل ما تكتمل الجملة، شافت في المراية المقابلة… إنهم مش هما.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">وشوشهم كانت مشوهة، عيونهم حمرا بالكامل، وجلودهم شاحبة زي جثة.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">صوت الرجل ذو العينين الحمراوين جه من المراية، وهو بيضحك:</span></span></strong></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">"قلتلكم… البيت مش بيأكل أجسادكم بس."</span></span></strong></p><p></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">وبعد الحادثه دي بفتره.....</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px"></span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">مازال البيت في القرية لسه واقف، مهجور… أو على الأقل، ده اللي بيبان من بره.</span></span></strong></p><p><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">لكن أي حد بيبص من بعيد في الليل… بيشوف خمسة ظلال واقفين عند النوافذ، وعينيهم كلها حمراء.....</span></span></strong></p><p style="text-align: center"><strong><span style="color: rgb(255, 255, 255)"><span style="font-size: 26px">النهايه.....</span></span></strong></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="عمو أسوانيۓ, post: 739487, member: 141190"] [CENTER][B][SIZE=7]ليلة بلا مفر [COLOR=rgb(255, 255, 255)]من تأليف/[/COLOR][COLOR=rgb(250, 197, 28)]الأسوانيۓ⚔️[/COLOR][/SIZE][/B][/CENTER] [B][SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]الجزء الأول" العين الحمراء"......[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]في قرية صغيرة معزولة، محاطة بالغابات الكثيفة، كان الليل هناك له رائحة غريبة… رائحة ددمم قديم، كأن الأرض ابتلعته ولم يهضمه أبدًا.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]بيت قديم في طرف القرية، جدرانه مائلة، ونوافذه مكسورة، كان معروف عند الأهالي باسم "بيت مرجان".[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]منذ سنوات، اختفت عائلة كاملة كانت تسكنه… بلا أثر، بلا صوت، حتى الكللابب توقفت عن النباح أمامه.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)](بداية الجرأة)[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]في مساء يوم شتوي، اجتمع خمسة شباب على سور قديم في وسط القرية، والهواء البارد يلسع وجوههم:[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• حسام: أجرأهم، أو هكذا كان يظن نفسه.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]•مريم: أخت حسام، فضولها يقتلها أكثر من أي خطر.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]•يوسف: صديقهم الهادئ، الذي دائمًا يشعر أن هناك من يراقبه.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]•هالة: تحب القصص الغريبة، وتضحك حتى في احلك المواقف.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]•كريم: لا يؤمن بالخرافات، لكنه جاء فقط ليثبت للجميع أنهم موهومون.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]حسام: "أنا بقول ندخل بيت مرجان الليلة… ونشوف إذا الخرافات اللي بيحكوها عنه صح ولا لأ."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• يوسف (بابتسامة باهتة): "انت عارف إن آخر واحد حاول يدخل… ما رجعش."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• هالة: "أيوه، ده عمي بيقول كان فيه ددمم على الأرض عند الباب الصبح."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• كريم (ساخر): "كلها إشاعات… بيت قديم وصوت الريح بيخوف العيال، بس."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• مريم: "طب إنتوا عارفين أصل الحكاية؟"[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]جلسوا أقرب لبعض، وكأنهم بيحكوا سر:[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• حسام: "من عشر سنين، العيلة اللي كانت ساكنة هناك اختفت فجأة. مفيش جثة، مفيش أثر… بس الجيران سمعوا صريخ بالليل، وبعدها شافوا شخص واقف عند الشباك… عينه كلها حمراء."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• يوسف: "وفيه ناس بتقول إنهم لسه جوا، بس مش بشر دلوقتي."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]• هالة (تضحك بخوف): "يبقى أحلى حاجة ندخل نكتشف بنفسنا."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]الطريق إلى البيت[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]وقفوا عند مدخل الطريق المؤدي للبيت، والظلام كان أعمق مما توقعوا.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]صوت الريح كان بيتسلل من بين الأشجار، وكأنه بيهمس بأسماءهم واحد واحد.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]أصوات خطواتهم على الأرض الطينية كانت تتضاعف كأن في حد ماشي وراهم، لكن كل ما يلتفتوا… مفيش.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]حسام حاول يخفف التوتر:[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]"إيه يا جماعة، الريح بتلعب في دماغنا… يلا بينا."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]لكن مريم لمحت من بعيد نافذة البيت… وفيها ظل واقف ثابت، بيراقبهم، وبمجرد ما غمضت عينها وفتحتها… كان اختفى.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)](داخل الجدران الملعونة)[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]أول ما دخلوا، كان الصمت يضغط على آذانهم، حتى أنفاسهم صارت مسموعة أكثر من اللازم.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]رائحة العفن ممزوجة برائحة معدن حاد… كانت كأنها تلسع أنوفهم.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]في الممر الضيق، رأوا خطوط حمراء على الجدار، وكأن أحدهم جرّ شيئًا ثقيلًا وهو ينزف.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]يوسف همس:[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]"إحنا لازم نرجع… ده مش ددمم قديم، ريحته لسه جديدة."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]لكن حسام ابتسم ابتسامة متكلفة وقال:[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]"دي لعبة… حد بيحاول يخوفنا."[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]مرّوا بغرفة جانبية… كانت مليانة صور قديمة لعائلة، لكن كل الصور كانت فيها الوجوه ممسوحة وكأن حد شال ملامحهم بإصبعه.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]هالة مسكت صورة كبيرة وقالت:[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]"ده أكيد حد لعب فيها…"[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]لكن الصورة بدأت تسيل بين إيديها… مش حبر، إنما سائل أحمر دافئ.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)](المواجهة الأولى)[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]دخلوا غرفة واسعة، كان في وسطها كرسي هزّاز، يتحرك ببطء… بدون أي نسمة هواء.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]مريم اقتربت منه، ولمست ذراع الكرسي… لكن في نفس اللحظة سمعوا شهقة قوية خلفهم.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]التفتوا…[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]كان هناك رجل قصير القامة، جلده شاحب كأنه ميت، وعيناه حمراوان بالكامل، بلا بياض، وبلا جفون ترمش.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]لم يتحرك، لكنه ابتسم ابتسامة عريضة كشفت عن أسنان طويلة حادة.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]هالة بدأت تضحك بعصبية، لكنها توقفت حين لاحظت أن فم الرجل يتسع أكثر من الطبيعي… حتى تمزق الجلد عند جانبي وجهه، وبدأ الدم يسيل من ابتسامته.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)](الكابوس يتحقق)[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]الأرض تحتهم بدأت تهتز… وظهر على الجدران أيدٍ سوداء طويلة تخرج من الظل وتمتد نحوهم.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]كريم صرخ:[/COLOR][/SIZE][/SIZE][/B] [CENTER][B][SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]"ده مش حقيقي… ده مش حقيقي!"[/COLOR][/SIZE][/SIZE][/B][/CENTER] [B][SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]لكن حين حاول الجري، أمسكت يد سوداء بساقه… وسحبته نحو الحائط، واختفى نصف جسده داخله قبل أن يصرخ مرة أخيرة.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]يوسف وقع على الأرض وهو يحاول جرّ نفسه بعيد، لكن الأيد كانت بتقترب منه ببطء، وكأنها بتستمتع بخوفه.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]حسام مسك مريم من إيدها وصرخ:[/COLOR][/SIZE][/SIZE][/B] [CENTER][B][SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]"على الباب! بسرعة!"[/COLOR][/SIZE][/SIZE][/B][/CENTER] [B][SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]لكن الباب اللي دخلوا منه… اختفى.[/COLOR][/SIZE][/SIZE] [SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]قدامهم دلوقتي بس ممر طويل مظلم… وفي نهايته، نفس الرجل ذو العينين الحمراوين، واقف وبيهمس:[/COLOR][/SIZE][/SIZE][/B] [CENTER][B][SIZE=7][SIZE=6][COLOR=rgb(239, 239, 239)]"دلوقتي… دوركم."......[/COLOR][/SIZE][/SIZE][/B][/CENTER] [SIZE=6](ياترى هيحصل مع الشباب اي🤔[/SIZE] [SIZE=6]دا إللي هنعرفه في الاجزاء الجايه مع السلامه....) ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️[/SIZE] [CENTER][B][SIZE=7]الجزء التاني من قصة "ليلة بلا فرار"[/SIZE] [COLOR=rgb(239, 239, 239)][SIZE=7]تأليف/[/SIZE][/COLOR][COLOR=rgb(250, 197, 28)][SIZE=7]الأسوانيۓ⚔️[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]الجزء التاني بعنوان"أصوات في العتمه" – الجزء الثاني كان الممر الطويل أمامهم يمتد بلا نهاية، والجدران تتحرك ببطء وكأنها تنبض مثل قلب حي. الرجل ذو العينين الحمراوتين اختفى فجأة، لكن صوته ظل يهمس في عقولهم:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]"كل خطوة… هتاخدك أقرب مني."[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]حسام مسك إيد مريم بقوة، وهالة كانت بتتنفس بسرعة وكأنها هتختنق. يوسف كان بيبص حواليه في كل اتجاه، لكنه لاحظ إن الممر نفسه بيتغيّر… الصور اللي على الجدران بدأت تتحرك. وجوه في الصور فتحت عيونها، وبدأت تبتسم ابتسامات باردة، وبعضها بدأ يتمتم بكلمات غير مفهومة… كلمات تقطر منها الكراهية. (أول اختبار) مرّوا على باب مفتوح نصف فتحة… مريم سمعت صوت حد بيناديها باسمها من جوه. • مريم (بصوت مرتعش): "سمعتوا؟" • حسام: "إوعي تدخلي… مش حقيقي." لكن الصوت اتكرر، المرة دي كان صوت أمهم وهي بتبكي:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]"مريم… تعالي… أنا هنا."[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]مريم اتحركت من غير ما تحس، ودخلت الغرفة. كان فيها سرير قديم، عليه بطانية حمراء مبللة… لما رفعتها، لقت تحتها جثة أمهم، لكن وشها كان مشوه وابتسامتها واسعة أكتر من اللازم. الجثة فتحت عينها فجأة وقالت:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]"رجعتيلي… هخليكي هنا للأبد."[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]حسام دخل بسرعة وشد مريم، لكن لما بصوا وراهم… السرير اختفى، والغرفة فاضية. (الضياع في البيت) حاولوا يرجعوا للممر، لكن لقوا نفسهم في صالة واسعة، الإضاءة فيها خافتة والهواء تقيل كأنه مليان غبار وشيء أعمق… كأنك بتتنفس الخوف نفسه. هالة فجأة قالت بصوت منخفض:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]"هو إحنا مش خمسة؟!"[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]بصوا حواليهم… يوسف اختفى. بدأوا يسمعوا صوته جاي من فوق:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]"هنا… ساعدوني…!!"[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]لكن لما رفعوا عيونهم للسقف، شافوه متعلق بالمقلوب، إيدين سوداء ماسكاه من رجليه، والدم بينقط من وشه على الأرض. في ثانية، اتسحب فجأة لجوه فتحة صغيرة في السقف، واختفى. (الانهيار النفسي) كل ما يتحركوا، المكان بيعيد تشكيل نفسه… الأبواب بتتحرك، الجدران بتقرب، الأرضية أحيانًا تبقى طرية كأنك ماشي على لحم حي. بدأوا يسمعوا أصوات تهمس في ودانهم، لكن الغريب إنها كانت أصواتهم هم، بتكرر كل كلمة خوف قالوها من قبل. كريم ( اللي المفروض مات في الجزء الأول) ظهر فجأة وسط الممر، لكن عينه كانت كلها سودة، وابتسم ابتسامة بطيئة:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]"قلتلكم… مش هتخرجوا."[/SIZE][/COLOR][/B] [/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]وقبل ما يلمسهم، جسمه اتفتت قدامهم لقطع لحم صغيرة، وكل قطعة بدأت تتحرك لوحدها. (المواجهة مع العين الحمراء) أخيرًا، ضوء أحمر خافت ظهر في نهاية ممر جديد، وكأن البيت بيقودهم غصب. هناك، كان الرجل ذو العينين الحمراوين واقف، لكن المرة دي كان أطول، وجسمه مغطى بوشوش ناس كتير… بعضها بيتحرك وبيصرخ. اقترب خطوة خطوة، وكل خطوة كانت تملأ رؤوسهم بصور عن موتهم، أصوات صراخهم، وحتى إحساس البرودة لما دمهم هيتجمد. قال بهدوء:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]"البيت مش بيأكل أجسادكم… البيت بيأكل عقولكم."[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]وقبل ما يلمسهم، انطفأ الضوء الأحمر… والظلام ابتلع كل شيء.... (يا ترى إيه إللي هيحصل فيهم تاني🤔[/SIZE][/COLOR][/B] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=6]دا إللي هنعرفه في الجزء الجاي سلااام....)[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][SIZE=7]الجزء التالت والاخير من قصة "ليلة بلا فرار"[/SIZE] [COLOR=rgb(239, 239, 239)][SIZE=7]تأليف/[/SIZE][/COLOR][COLOR=rgb(250, 197, 28)][SIZE=7]الأسوانيۓ⚔️[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]الجزء التالت بعنوان(الليله الأخيره) وقفنا في الجزء التاني عند ان قبل ما يلمسهم الرجل ذو العينين الحمراوين انطفأ الضوء الاحمر والظلام ابتلع كل شئ، يلا بينا نكمل...... فتحوا عيونهم فجأة… لقوا نفسهم قاعدين على أرض باردة، وفي ضوء أحمر خفيف جاي من كل اتجاه. المكان مش هو البيت اللي دخلوا فيه… الأرضية كانت زي جلد مشدود، والجدران بتتحرك وتتنفس. صوت نبض بطيء كان بيملأ المكان، ومع كل نبضة، كانوا يحسوا ألم في راسهم وكأن حد بيضغط على مخهم. (اكتشاف الحقيقة) ظهر الرجل ذو العينين الحمراوين من الظلام، لكن المرة دي كان ضخم جدًا، ووشوش كتير بتطلع من جسمه، بعضهم كان وش يوسف وكريم… حتى ملامحهم كانت بتتحرك وتصرخ:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]"امشوا… قبل ما يبقى مصيركم زينا!"[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]حسام حاول يصرخ عليه: "إنت مين؟ وعايز مننا إيه؟" الرجل ابتسم، والأسنان الكثيرة في فمه انعكست عليها الإضاءة الحمراء: "أنا مش اللي عايزكم… البيت هو اللي جابكم. أنا بس… صوته." مريم كانت بترتجف وهي تقول: "إحنا… مش في بيت، صح؟" ضحك بصوت عميق:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]"إنتوا في قلبه."[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7](محاولة الهروب) الأرض بدأت تتحرك تحتهم، فتحت شقوق كبيرة وخرجت منها أيدٍ سوداء طويلة، تمسك فيهم وتسحبهم للأسفل. هالة صرخت بأعلى صوتها، لكن يدين سحبتها فجأة، وكل ما كانت تبعد، صوتها كان بيختفي لحد ما صمتت تمامًا. حسام شد مريم وجرى في ممر ضيق ظهر قدامه، لكنه كان يسمع خطوات تقيلة وراهم، وصوت أنفاس باردة بتقرب. فجأة، شاف باب خشبي صغير في آخر الممر… مسك مقبضه بكل قوته وفتحه. (المفاجأة الأخيرة) وراء الباب، مكنش فيه مخرج… كان فيه غرفة معيشتهم في القرية، كأنهم رجعوا البيت فعلاً. مريم وقفت مذهولة:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]"إحنا… خرجنا؟"[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]لكن قبل ما تكتمل الجملة، شافت في المراية المقابلة… إنهم مش هما. وشوشهم كانت مشوهة، عيونهم حمرا بالكامل، وجلودهم شاحبة زي جثة. صوت الرجل ذو العينين الحمراوين جه من المراية، وهو بيضحك:[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]"قلتلكم… البيت مش بيأكل أجسادكم بس."[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]وبعد الحادثه دي بفتره..... مازال البيت في القرية لسه واقف، مهجور… أو على الأقل، ده اللي بيبان من بره. لكن أي حد بيبص من بعيد في الليل… بيشوف خمسة ظلال واقفين عند النوافذ، وعينيهم كلها حمراء.....[/SIZE][/COLOR][/B] [CENTER][B][COLOR=rgb(255, 255, 255)][SIZE=7]النهايه.....[/SIZE][/COLOR][/B][/CENTER] [/QUOTE]
إدراج الإقتباسات…
التحقق
رد
المنتديات
كتابات و قصص السكس العربي
قصص غير جنسية
ليلة بلا مفر ــ ثلاثة اجزاء ــ11/8/2025
أعلى